Mit besten Wünschen für Alle!
Wir hoffen, dass das Neue Jahr für uns alle viel Glück und Gesundheit bringt und das alte schnell vergessen lässt.
Eine Jubiläumsausgabe
Mit besten Wünschen für Alle!
Wir hoffen, dass das Neue Jahr für uns alle viel Glück und Gesundheit bringt und das alte schnell vergessen lässt.
Sevgili IAL mezunları arkadaşlarım,
İsviçre’de posta kutularının üst dar kısmı mektuplar, alt kısmi ise paketler içindir. Vaktiyle alt kısmı, 50 sene önce gibi, süt kısmı olarak kullanılırdı. Sevgili kardeşimiz Muhtar Beyin hatırlatması üzerine bende bugün gidip kutunun paket kısmında bana yollanılan paketi aldım. Hepinize candan teşekkür ederim. Alman mektebinden mezun olmadığım halde benim için yazılan yazı, beni çok çok mutlu etti, sanki bende oradan mezun olmuş gibi oldum.
Benim okuduğum V1B ve V2B 1942-44 senelerinde mektep, diğer mektepler gibi, disiplini ile meşhur mektepti. Benim V2B sınıfından galiba hayatta kalanlardan biri belki benim. Mektep arkadaşlarımdan Sarık Tara ve Süha Erler 2020 de öldüler. Bazılarını, bilhassa 1993, mektebin 125inci senesinde hepsini tekrar görmek için çok uğraştım, maalesef bulduklarımın hepsinden ayni cevap geldi «ben oradan mezun olmadım ki». Olsan olmasan ne olur, hiç yoksa birbirilerimizi görelim. Hatta diğer sınıflardan da giden olmamış, öyle diye işittim. Sizlerden giden olmuştur muhakkak. Kimse gitmeyince bende gitmedim. Sonra gitmediğim için çok pişman oldum.
Günün birinde Migros’un mecmuasında bir ilan gördüm, mektebin 9 veya 10uncu sınıfından bir İsviçreli, yazdığı ilanda her sene Cenup Almanya’da buluştuklarını, isteyenlerin katılabileceklerini yazıyordu. Müracaat ettim ve gittim, Konstanz’da birinin evinde buluştuk, hep birlikte bir Türk lokantasında yemek yedik. Almanya’nın muhtelif şehirlerinde toplantı yapıyorlar, diğerleri çok uzak olduğu için gitmedim. O iş de bir kaç sene sonra yatmış. Orada bulunanlardan bir Alman çektiği videoyu bana verdi.
Bugün IAL den hayatta kalan pek kalmadı galiba. ’43 mezunu Talat Tüten bir kaç sene önce 97 yaşında öldü. Karısı Leyla Atay, bugün 95 yaşında, hayatta, o da ’44 te mezun oldu, köşeyi son dönen oldu, çünkü 2 ağustos ’44 te mektep kapandı. Ben Leyla’yı İstinye’den komşumuz olaraktan tanıyorum aynı zamanda. ’90 larda Ayaz Paşa’da evlerinde ziyaret etmiştim. Leyla hanımla ara sıra telefonlaşıyorum.
Resimde benim IAL’nin yaşayan abidesi olarak yazılı. Belki doğruda hani. Duvara asacağım, IAL’den mezun olmuş gibi. Bir nevi diploma.
Bu Corona dünyayı oldukça değiştirdi. Bakalım daha başındayız. Burada Fazıl Say’ın konserinden tutun, her türlü toplantılar, konferanslar iptal edildi. Ne kadar süreceğini kimse tam kestiremiyor. Noel için hazırlıklar var, fakat büyük eğlence yerleri kapalı. Sene sonunu herkes evinde geçirecek.
Tabii simdi Noel’i evde kutlayanlar kalmadı gibi, hepsi sıcak yerlere İspanya’ya v.s. ye gidiyorlar. Artık kiliseye giden de kalmadı.
Uzun lafın kısası: Resmi duvara astim, IAL den aldığım diploma gibi karşımda duruyor.
Hepinize candan teşekkür ediyorum. Sağ olun, var olun.
Hepinizi sevgiyle kucaklarım.
Azmi
Ağabeyimiz Azmi Güran bugün 90. yaşında.
Oya Beygo fiel mir gestern ein, als es um die Heimat ging . Sie hatte unsere Klasse schon in der 9. Klasse verlassen und nach Deutschland geflüchtet. Bei der Suche nach Erinnerungsstücken fand ich dieses Bild vom 13.11.1937. Der kranke Atatürk besuchte in Sivas den Ort des Kongresses, wonach der Krieg um die Befreiung der Türkei aus seiner Vergangenheit begann.
Was man nicht sieht, ist der Vater unserer Kameradin. Er war der Lehrer und Direktor, den Atatürk zusammendrosch, weil die Lehre in Geometrie nicht mit lateinischen Buchstaben erfolgt war.
Atatürk schrieb das Schulbuch für Geometrie eigenhändig, damit die Lehre in seiner Sprache erfolgen konnte.
Oya’s Geschichte findet Ihr in dem Menü „Eine(r) von uns“. Den Film, der eigentlich ihre eigene Geschichte erzählt, habe ich angehängt. Er heißt Ölmez Ağacı. So heißt der Olivenbaum, der wohl für alle Protagonisten des Films der gemeinsame Lebenskern war.
Damit die Tage des Wartens nicht zu lang werden, habe ich meine Erinnerungen an die Stadt vor 50 und 60 Jahren eingearbeitet. Die sind unter „Hatıralar“ zu finden. Dabei fand ich so nebenbei eine Erinnerung an Herrn Kretschmer, der fast genau vor 60 Jahren bei einer Autofahrt tödlich verunglückt war. Diese Erinnerung ist in Deutsch und im entsprechenden Menü.
Wer gerne an eine besondere Person erinnern möchte (auch an lebende), kann seinen Beitrag an mich schicken.Er kommt an „Eine(r) von uns“
Gerade hatte ich geschrieben, dass unser monatliches Treffen Ofer eines Virus worden ist. Und schon schließt Herr Brott die Schule. Ich dachte, das Virus umgeht die Türkei.
als diese Website veröffentlicht wurde, haben viele Ehemalige sie toll gefunden, nur eine (Medi) konnte nur die erste Seite sehen. Da sie nicht geschrieben hatte, warum das nicht geht, prüfte ich alles mit meinem Computer und Tablett – und siehe da alles geht. Da die liebe Medi doch nicht umsonst meckert, habe ich vor einiger Zeit mich daran erinnert und versucht, alm63.de mobil zu nutzen.
Das ging tatsächlich nicht. Den Fehler hat ausgerechnet WP veranstaltet. Ich hatte deren offizielles Theme benutzt, weil es schön aussah. Dass die größte Organisation der Welt ausgerechnet beim sensibelsten Thema patzt, das hätte ich nicht gedacht. Ist aber so. Der weitaus größte Teil der Welt guckt sich Websites auf dem Smartphone an. Und dort geht (ging) das WP-Menü nicht.
Für alle, die WP benutzen: wer seine Websites responsive gestalten will, muss sich ein Plugin besorgen, das die Menüs „responsive“ macht. Auf gut Türkisch, kendi işini kendin yap. Kimseye güvenme.
Diese Notiz habe ich gerade auf einer Website gefunden, die Schulen vergleicht:
„Okulun 53 öğrencisi geçen yıl Almanya’daki üniversitelerden kabul aldı. 16 öğrenci Türkiye’deki üniversitelere yerleşti. 3 öğrenci İsviçre, 2’şer öğrenci ABD ve İngiltere ile 1’er öğrenci de Avusturya, Hollanda, Avusturya ve İtalya’da üniversitelere yerleşti.“
Heißt übersetzt: An türkische Universitäten gingen 16 der Absolventen, 53 nach Deutschland, 3 in die Schweiz, 2 in die USA und jeweils einer nach Österreich, Noederlande, Italien.